"Pan Tadeusz" jest inwokacją. Jednak nie jest skierowana do muzy czy bogini, lecz do Litwy, oraz Najświętszej Marii Panny, z prośbą o powrót do Ojczyzny. Wiersz jest pulsujący dostojnym rytmem i uroczystym stylem. Choć jest zabarwiony osobistą nutą, widzimy w nim dziejowy przełom. Z bliska zaś tylko miejscowe zabawy, spory i polowania. Wszystkie jest jednak rozbudowane, a obrazy ukazane SA poprzez porównania homeryckie. Homer potrzebuje czterech wersów, by porównać pogoń Achillesa za Hektorem do pościgu orła za gołębicom. U Mickiewicza w opisie nie mniej obszernym ukazane jest, aż kilka obrazów. W nocy Moskale najeżdżają na szlachtę, wiążą ją i biorą w niewolę. Rycerze utożsamieni są z ptakami, szlachcicy do much. Epik mnoży obrazy. Opiewa wielkie czyny, ale i cały otaczający świat, pełen dźwięków, kształtów i ruchu. Podkomendni krępują jeńcó ruchami pełnymi rutyny, jak ruchy kata, który dusi skazańca, czy żniwiarza wiążącego snopy.

Kim jest ksiądz Robak? Poznajemy go dopiero gdzieś w połowie epopei i od razu zaczynamy się zastanawiać kim on właściwie jest. Jaka rola jest mu przeznaczona? Nosi habit zakonny, ale nie zachowuje się, jak typowy ksiądz. I chociaż nie jest wcale niewielkich rozmiarów, potrafi się nagle znaleźć w centrum wydarzeń, pobudzać innych do walki lub do pokoju, w zależności od tego, co w danej sytuacji jest potrzebne. Wiemy także, że jest niezwykle dzielny, bo potrafił zasłonić własnym ciałem Tadeusza, gdy zagrażało mu niebezpieczeństwo. W pewnym momencie dowiadujemy się rzeczy niezwykle ciekawej i nie da się ukryć – także zaskakującej. Okazuje się bowiem, że ksiądz Robak to ojciec Tadeusza, który niegdyś postrzelił swojego wroga, a zarazem ojca swej ukochanej. Cała tajemnica wydaje się dopiero w chwili śmierci księdza Robaka, gdy podczas swej spowiedzi wyjawia całą prawdę. Wtedy dopiero Tadeusz dowiaduje się, że ksiądz Robak, to jego ojciec, który zwie się naprawdę Jacek Soplica. Tajemnice "Pana Tadeusza" i nie tylko.